Orð dagsins

„Ég hef beðið fyrir þér að trú þín bresti ekki.“ – Lúkas 22:32

Þessi orð eru sögð við kvöldverðarborðið, sömu nótt og allt fer úrskeiðis. Jesús veit hvað bíður Péturs. Hann veit að áður en haninn galar mun þessi stóryrti vinur hans sverja af sér að hann þekki hann – ekki einu sinni heldur þrisvar. Og samt biður hann ekki um að Pétri verði hlíft við prófrauninni. Hann biður um að trúin haldi.

Í versinu á undan talar Jesús um að Satan hafi krafist þess að fá að sælda lærisveinana eins og hveiti. Sáldið hristir. Það skilur hismið frá korninu. Enginn kemst í gegnum það óhaggaður – en kornið sjálft glatast ekki, þótt mikið fari í loftið.

Það sem er dýrmætast í þessum orðum er framhaldið: „þegar þú ert snúinn við, styrk þú bræður þína.“ Jesús segir ekki ef heldur þegar. Áður en Pétur fellur hefur frelsarinn þegar séð hann rísa aftur. Fallið er ekki endir sögunnar – það er kaflinn sem gerir Pétur færan um að styðja aðra sem síðar hrasa.

Kannski stendur þú þar sem trúin virðist brothætt. Þar sem þú hefur brugðist, eða óttast að þú gerir það. Þá er þetta orð handa þér: einhver hefur þegar beðið fyrir þér. Ekki að þú slyppir við hristinguna, heldur að þú kæmist í gegnum hana með kornið heilt.

Trúin brestur ekki af því að við erum sterk. Hún brestur ekki af því að beðið er fyrir okkur.

Bæn dagsins: Drottinn, þegar sáldið hristir mig, haltu í trú mína. Og þegar ég sný við, gerðu mig að styrk fyrir aðra. Amen.

Friður Krists sé með þér.

Skoða fleiri texta