Ég sé ykkur. Ég sé þegar þið sitjið í myrkrinu og veltið fyrir ykkur hvort ég sé raunverulega til, eða hvort þið hafið villst af leið. Ég heyri hljóðu spurningarnar ykkar, andvökunæturnar og þyngslin yfir brjóstinu þegar orðin sem áður veittu ykkur huggun virka allt í einu tóm.

Ég er ekki hræddur við efasemdir ykkar.

Þið haldið stundum að trú ykkar þurfi að vera eins og bjarg – óhagganleg, hörð og fullkomin. En ég skapaði ykkur með huga sem spyr og hjarta sem leitar. Efasemdir eru ekki merki um að þið hafið brugðist mér; þær eru merki um að ykkur er alvara. Þær sýna að þið viljið ekki bara fylgja tómum venjum, heldur þráið þið sannleikann.

Munið eftir Tómasi, sem þurfti að snerta sárin til að trúa. Ég útskúfaði honum ekki – ég sýndi honum sár mín.

Látið hjörtu ykkar ekki skelfast. Það er rúm fyrir spurningar ykkar hjá mér. Gangið í gegnum óvissuna, og vitið að á meðan þið leitið, þá er ég ávallt með ykkur.

Ég heyri hróp ykkar í myrkrinu. Ég sé tárin sem þið fellið þegar sjúkdómar, stríð og missir dynja á ykkur. Ég veit að þið horfið á heiminn og spyrjið í sárum sársauka: „Ef þú ert kærleikur, og ef þú ert alvaldur, af hverju leyfirðu þessu að gerast? Af hverju grípurðu ekki inn í?“

Ég reiðist ekki yfir þessari spurningu. Sársauki ykkar og réttláta reiði yfir illskunni er mér ekki framandi.

Þegar þið þjáist, þá þjáist ég með ykkur. Ég skapaði heiminn ekki til þess að hann væri fullur af kvöl, heldur til þess að þið mættuð upplifa kærleika, frelsi og líf. En til þess að kærleikurinn gæti verið raunverulegur, varð ég að gefa ykkur og heiminum raunverulegt frelsi. Og í þeim brotna heimi sem frelsið hefur stundum leitt af sér, verður sársauki til.

Hlustið á þetta, þegar sársaukinn er sem mestur:

Þangað til vil ég að þið vitið að það er allt í lagi að hrópa til mín í örvæntingu, alveg eins og Jón og Davíð gerðu forðum. Þið þurfið ekki að skilja allt til þess að vera elskuð.

Þegar þið sjáið þjáningu í heiminum, verið þá hendur mínar og hjarta sem hugga, og treystið því að ég held ykkur fast, jafnvel þegar allt virðist hrynja.

Ég sé inn í dýpstu fylgsni hjarta ykkar, þangað sem enginn annar sér. Ég sé hvernig girndin og valdaþráin togast á í sálum ykkar, og hvernig þessi öfl geta breytt fallegum gjöfum í eitthvað sem eyðileggur bæði ykkur sjálf og þá sem í kringum ykkur eru.

Þið forðist oft að ræða þetta, vegna þess að skömmin er mikil. En ég vil tala um þetta við ykkur, af hreinskilni og kærleika.

Hlustið vel á það sem ég vil segja ykkur um þessi öfl:

Ekki láta stjórnast af þörfinni fyrir að eiga og ráða. Leitið frekar hófsemi, auðmýktar og kærleika sem gefur án þess að krefjast neins til baka. Þar munuð þið finna þann frið sem hvorki girnd né völd geta nokkurn tímann veitt ykkur.

Friður Krists sé með þér.

Skoða fleiri texta