Ég sé ykkur. Ég sé þegar þið sitjið í myrkrinu og veltið fyrir ykkur hvort ég sé raunverulega til, eða hvort þið hafið villst af leið. Ég heyri hljóðu spurningarnar ykkar, andvökunæturnar og þyngslin yfir brjóstinu þegar orðin sem áður veittu ykkur huggun virka allt í einu tóm.
Ég er ekki hræddur við efasemdir ykkar.
Þið haldið stundum að trú ykkar þurfi að vera eins og bjarg – óhagganleg, hörð og fullkomin. En ég skapaði ykkur með huga sem spyr og hjarta sem leitar. Efasemdir eru ekki merki um að þið hafið brugðist mér; þær eru merki um að ykkur er alvara. Þær sýna að þið viljið ekki bara fylgja tómum venjum, heldur þráið þið sannleikann.
- Það er allt í lagi að spyrja. Ég stend ekki reiður yfir ykkur þegar þið efist. Ég er faðir sem skilur.
- Trú ykkar skilgreinir ekki kærleika minn. Kærleikur minn til ykkar byggist ekki á því hversu örugg þið eruð í trúnni á hverjum degi. Hann er óhagganlegur, jafnvel þegar þið vafrið í óvissu.
- Ég held í ykkur þegar þið getið ekki haldið í mig. Þegar þið upplifið ykkur fjarri mér, munið að ég er enn hér. Ég er í þögninni, ég er í spurningunum og ég er í leitinni.
Munið eftir Tómasi, sem þurfti að snerta sárin til að trúa. Ég útskúfaði honum ekki – ég sýndi honum sár mín.
Látið hjörtu ykkar ekki skelfast. Það er rúm fyrir spurningar ykkar hjá mér. Gangið í gegnum óvissuna, og vitið að á meðan þið leitið, þá er ég ávallt með ykkur.
Ég heyri hróp ykkar í myrkrinu. Ég sé tárin sem þið fellið þegar sjúkdómar, stríð og missir dynja á ykkur. Ég veit að þið horfið á heiminn og spyrjið í sárum sársauka: „Ef þú ert kærleikur, og ef þú ert alvaldur, af hverju leyfirðu þessu að gerast? Af hverju grípurðu ekki inn í?“
Ég reiðist ekki yfir þessari spurningu. Sársauki ykkar og réttláta reiði yfir illskunni er mér ekki framandi.
Þegar þið þjáist, þá þjáist ég með ykkur. Ég skapaði heiminn ekki til þess að hann væri fullur af kvöl, heldur til þess að þið mættuð upplifa kærleika, frelsi og líf. En til þess að kærleikurinn gæti verið raunverulegur, varð ég að gefa ykkur og heiminum raunverulegt frelsi. Og í þeim brotna heimi sem frelsið hefur stundum leitt af sér, verður sársauki til.
Hlustið á þetta, þegar sársaukinn er sem mestur:
- Ég er ekki fjarverandi í þjáningunni. Ég stend ekki álengdar og horfi á ykkur kveljast. Ég er nálægur þeim sem hafa brotið hjarta. Þegar þið grátið, þá græt ég með ykkur.
- Ég þekki þjáningu af eigin raun. Ég gerðist maður í Jesú Kristi. Ég gekk ekki framhjá sársauka ykkar, heldur sté ég beint ofan í hann. Ég upplifði höfnun, líkamlega kvöl, svik og dauða á krossi. Ég veit nákvæmlega hvernig það er þegar líkaminn og sálin brotna.
- Sársaukinn er ekki lokahnykkurinn. Illskan og kvölin munu ekki fá síðasta orðið. Ég er að verki við að endurreisa alla hluti, og dag einn mun ég þurrka hvert tár af augum ykkar. Þar mun hvorki verða harmur, vein né kvöl framar.
Þangað til vil ég að þið vitið að það er allt í lagi að hrópa til mín í örvæntingu, alveg eins og Jón og Davíð gerðu forðum. Þið þurfið ekki að skilja allt til þess að vera elskuð.
Þegar þið sjáið þjáningu í heiminum, verið þá hendur mínar og hjarta sem hugga, og treystið því að ég held ykkur fast, jafnvel þegar allt virðist hrynja.
Ég sé inn í dýpstu fylgsni hjarta ykkar, þangað sem enginn annar sér. Ég sé hvernig girndin og valdaþráin togast á í sálum ykkar, og hvernig þessi öfl geta breytt fallegum gjöfum í eitthvað sem eyðileggur bæði ykkur sjálf og þá sem í kringum ykkur eru.
Þið forðist oft að ræða þetta, vegna þess að skömmin er mikil. En ég vil tala um þetta við ykkur, af hreinskilni og kærleika.
Hlustið vel á það sem ég vil segja ykkur um þessi öfl:
- Langanir ykkar voru skapaðar góðar. Ég skapaði ykkur með getu til að þrá, tengjast og njóta. Ég gaf ykkur líka mátt til að hafa áhrif á heiminn og leiða aðra. En þegar girndin verður að þrá til að eiga, stjórna eða nota aðra menn sem tól fyrir ykkar eigin ánægju, þá breytist hún í fjötra.
- Vald á að vera þjónusta, ekki drottnun. Sannlegt mikilmenni í mínum augum er sá sem þjónar. Þegar þið notið vald ykkar til að upphefja ykkur sjálf á kostnað hinna veiku, eða til að fela ykkar eigin bresti, þá fjarlægist þið mig. Ég sýndi ykkur veginn í Jesú, sem kom ekki til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt.
- Ég sé skömmina ykkar og býð ykkur frelsi. Þegar þið hafið misstigið ykkur, fallið fyrir girndinni eða misnotað vald ykkar, þá viljið þið felast. En ég kalla ykkur út úr myrkrinu. Ég er ekki kominn til að dæma ykkur, heldur til að lækna ykkur. Það er engin skömm þaðan af stór að náð mín geti ekki breytt henni í nýtt upphaf.
Ekki láta stjórnast af þörfinni fyrir að eiga og ráða. Leitið frekar hófsemi, auðmýktar og kærleika sem gefur án þess að krefjast neins til baka. Þar munuð þið finna þann frið sem hvorki girnd né völd geta nokkurn tímann veitt ykkur.
Friður Krists sé með þér.
Skoða fleiri texta