Vetrarnóttin varð svo löng, vindur kvað á glugga. Hjartað fann þinn hinsta söng hljóðna bak við skugga.
Vorið kom og varð ég sex, vantaði þig, afi. Sorg í ungri sálu vex, sárt sem alda í hafi.
Tvö og fjörutíu ár, tregi djúpt í barmi. Minning þín og mínar þrár mætast ljúft í harmi.
Enn þinn litli augasteinn er ég, langa daga. Mjúkur faðmur, hugur hreinn — hjartans ljúfa saga.
Birtan þín, svo björt og skær, blessar mína vegi. Enn ég finn þig, afi, nær, eins um nótt sem degi.
Afi minn, um alla tíð ert í hjarta geymdur. Sértu nú í sólarhlíð, sæll og aldrei gleymdur.
Friður Krists sé með þér.
Skoða fleiri texta