Í kyrrð kvöldsins

Þegar kvöldið leggur bláan feld yfir fjöll og hús, kem ég til þín með daginn í höndunum.

Ekki fullkominn dag. Bara minn.

Þú sérð orðin sem fundu aldrei leið af vörum mér, þakklætið sem varð að tárum og bænina sem ég kunni ekki að biðja.

María, þú sem geymdir svo margt í hjarta þínu, bið með mér í þessari kyrrð.

Heilagi andi, lát lítið ljós loga þar sem nóttin virðist lengst.

Og þú, Jesús, vertu hjá mér þegar ég legg frá mér daginn og fel þér morguninn.

Friður Krists sé með þér.