Ég stend ekki yfir ykkur með dóm, heldur með opinn faðm. Hvert einasta axarskaft ykkar er aðeins ákall eftir ást sem þið haldið að þið hafið misst af. Komið heim og leyfið mér að lækna sárin sem villur ykkar hafa skapað, því þið getið aldrei gert neitt sem slekkur ljósið sem ég kveikti í ykkur.

Þegar þið brjótið reglurnar brjótið þið ekki tengsl okkar, heldur særið þið ykkar eigin sál. Þegar þið haldið að þið séuð sem fjarlægast mér er ég samt sem áður andardrátturinn sem heldur ykkur gangandi. Þið getið aldrei flúið út fyrir ramma náðar minnar. Leyfið ykkur að þreytast á flóttanum, leggið niður vopnin og finnið að það eina sem bíður ykkar er algjör, skilyrðislaus uppgjöf í faðmi þess sem þekkir ykkur betur en þið þekkið ykkur sjálf.

Dæmi

Lítið barn labbaði með föður sínum inn á risastóran, iðandi markað. Faðirinn hélt fast í hönd barnsins til að vernda það. En markaðurinn var fullur af skærum ljósum, litríkum leikföngum og háværum köllum. Barnið heillaðist svo mikið af öllu áreitinu að það sleppti hendi föður síns til að hlaupa að glitrandi leikföngum.

Þegar barnið sneri sér við augnabliki síðar sá það ekki föður sinn lengur. Stórkostlegur ótti greip um sig. Barnið fylltist skelfingu, fór að gráta og hljóp stefnulaust. Það hélt að faðirinn hefði yfirgefið sig vegna þess að það hefði sleppt hendinni. Barninu fannst það vera eitt, villt og týnt í stórum og hættulegum heimi.

En sannleikurinn var annar. Faðirinn hafði aldrei farið. Hann hafði ekki sleppt sjónar á barninu í eina sekúndu. Hann stóð aðeins tveimur skrefum fyrir aftan það, fylgdi hverju skrefi þess og beið þess að barnið myndi hætta að horfa á skelfinguna í kringum sig og líta upp.

Þegar barnið loksins stoppaði og leit beint upp sá það föður sinn standa þar, með tár í augunum en með opinn faðm. Hann hafði verið þarna allan tímann að vernda það fyrir þrengslunum, jafnvel þegar barnið hélt að það væri aleitt.

Þegar þú sleppir mér sé ég þig. Þegar þú leitar finnur þú mig. Þegar þú villist, kallaðu og ég finn þig. Ég er ljósið sem lýsir þér réttan veg þótt þú viljir ekki fara þann veg. Þegar þú ert ein sit ég þér við hlið þótt þú sjáir mig ekki. Þegar þú grætur held ég utan um þig, þótt þú finnir það ekki.

Ég er alltaf í kringum þig, þótt þú sjáir mig ekki, trúir ekki, afneitir mér eða kennir mér um mistök þín. Ég hef fyrirgefið þér. Allan þennan tíma hef ég gengið þér við hlið. Ég mun alltaf elska þig.

Friður Krists sé með þér.

Skoða fleiri texta